Buty motocyklowe Alpinestars Celer czarno-białe

But spełnia wymagania normy na poziomie podstawowym – w teście ostrzem maksymalna głębokość nacięcia materiału wynosi 25 [mm] zarówno w strefie A (najbardziej narażonej), jak i w strefie B (pozostałej części cholewki).

____________________________________________________________________________________________________

Odporność na przecięcie określa, jak skutecznie materiał cholewki chroni przed nacięciem ostrym przedmiotem. But dzieli się na dwie strefy ochronne – strefę A (obszary najbardziej narażone, np. czubek, pięta, boki przy kostce) oraz strefę B (pozostała część cholewki). Badanie wykonuje się osobno dla każdej z nich.

Do testu używa się wahadła z ostrzem (tzw. test nożowy). Próbkę materiału ze wskazanej strefy umieszcza się w urządzeniu testowym, a ostrze o określonej wadze i kształcie spada na próbkę z wyznaczoną energią kinetyczną.

Mierzy się głębokość nacięcia materiału w strefie A i B, a wyniki przypisywane są do odpowiedniego poziomu ochrony (1 lub 2).

Odporność na ścieranie określa, jak wytrzymały jest materiał cholewki podczas tarcia o asfalt w razie upadku.
Norma dzieli buty na dwie strefy – w miejscach najbardziej narażonych (strefa B) materiał musi wytrzymać co najmniej 5 s, a w mniej newralgicznych częściach (strefa A) wartość ta wynosi 1.5 s.

____________________________________________________________________________________________________

Odporność na ścieranie oznacza trwałość materiału cholewki w kontakcie z nawierzchnią drogi przy tarciu. Test symuluje sytuację, gdy stopa motocyklisty przesuwa się po asfalcie podczas upadku, a badanie dotyczy materiału cholewki w obszarze, który jest najbardziej narażony na ścieranie.

Jak wygląda test?
Z buta wycina się próbkę materiału z określonej strefy ochronnej, a następnie umieszcza się ją w specjalnej maszynie, gdzie pociera się materiał papierem ściernym o gramaturze 60.

Test wykonuje się przy określonej prędkości (8 m/s - ok. 28,8 km/h) i nacisku. Mierzy się czas (w sekundach) do momentu przetarcia materiału.

Podeszwa spełnia minimalne wymagania normy – podczas testu ściskania utrzymuje co najmniej 20 [mm] odstępu między płytami prasy. Siła nacisku to 1 [kN], czyli ok. 100 [kg].

____________________________________________________________________________________________________

Sztywność podeszwy to odporność buta na zmiażdżenie.
Test symuluje sytuację, w której stopa motocyklisty zostaje uwięziona lub przygnieciona motocyklem, a podeszwa chroni ją przed zmiażdżeniem.

Jak wygląda test?
But (lub próbka podeszwy) umieszczany jest w prasie testowej, a podeszwa poddawana jest ściskaniu poprzecznemu między dwiema płytami. Zwiększa się nacisk, aż do określonej wartości lub do chwili, gdy podeszwa się zgniecie.
Mierzy się szerokość deformacji (rozstaw płyt po teście).

But klasyfikowany jako niski – kończy się w okolicy kostki.
Zapewnia większą swobodę ruchu i wygodę w codziennym użytkowaniu.
Ochrona ogranicza się do kostki.

____________________________________________________________________________________________________

W normie EN 13634:2017 wysokość buta nie jest testem technicznym, lecz klasyfikacją wizualno‑konstrukcyjną, wykonywaną na etapie oceny buta.

Wysokość cholewki nie jest badana w laboratorium, lecz określana na podstawie konstrukcji buta podczas certyfikacji.